Homofobiya və kapitalist ailə: Nifrətin sinfi-siyasi anatomiyası
Homofobiya Azərbaycanda çox vaxt açıq nifrət kimi yox, “normal düşüncə” kimi yaşayır. İnsanlar bunu ideologiya saymır, bənzər düşüncələri daha çox ailə tərbiyəsi, milli dəyər, din, namus və ictimai əxlaq adı ilə həyatlarında yaşadır və tətbiq edirlər. Amma məhz bu “normal” hesab edilən məqam LGBTQİ+ insanları ailədə susmağa, məktəbdə gizlənməyə, küçədə qorxmağa və dövlətdə hüquqsuz qalmağa…
Karl Marks 208 yaşında
Bəzi insanlar doğulduqları əsrdə qalır və unudulurlar, bəziləri isə elə doğulurlar ki, yaşadıqları əsr onların boyuna dar gəlir. Karls Marks ikinci qəbildəndir. O, XIX əsrin insanı olsa da, XXI əsrin qapısını döyən sualların çoxunu bizdən əvvəl formalaşdırmışdı. Niyə zənginlik artdıqca yoxsulluq yox olmur? Niyə texnika inkişaf etdikcə insan daha azad olmaq əvəzinə daha asılı hala…
Azərbaycanda istirahət günləri həqiqətən çoxdur? Hökumətin sakitləşdirmə siyasəti, sahibkarların narazılığı və bayramlarda istismar edilən işçilər
Azərbaycanda rəsmi istirahət günlərinin çoxluğu tez-tez elə təqdim olunur ki, guya dövlət vətəndaşın rahatlığını xüsusi həssaslıqla düşünür. Təqvimə nəzər saldıqda bəzi ard-arda bayramlar, uzadılmış qeyri-iş günləri görünür və belə bir mənzərə yaradılır ki, sanki hakimiyyət xalqın dincəlməsini istəyir. Amma yaşadığımız sistemdə yalan və yanılma çoxdan həqiqətin yerini tutub. Təqvimdəki “qırmızı” günlərin çoxluğu hələ zəhmətkeşlərin insanca…
İmperializmin bumeranq effekti: 11 sentyabr və kapitalizmin təhlükəsizlik illüziyası
2001-ci ilin 11 sentyabrı dünya nizamının dərin qatlarını silkələdi. Bir anın içində sanki yalnız iki qüllə yox, bütöv bir əsrin illüziyası da yerlə-yeksan oldu. ABŞ-nin ürəyinə vurulan zərbə bu imperialist dövlətin yüz illər boyunca başqalarının torpaqlarına daşıdığı zorakılığın bumeranq kimi geri dönüşü idi. Lenin “imperializm kapitalizmin ən yüksək və son mərhələsidir” deyərkən təkcə maliyyə kapitalının…
“Müqavimət” nədir və biz nələr uğrunda mübarizə aparırıq?
Bu cəmiyyətin bütün sərvətini yaradan bir sinif var və o sinif öz yaratdığı dünyanın sahibi deyil. İşçilər işləyirlər, amma hökm etmirlər. Müəllimlər öyrədirlər, amma cəmiyyətin istiqamətini müəyyənləşdirmirlər. Həkimlər həyatlar xilas edirlər, amma səhiyyənin taleyi onların əlində deyil. Kuryerlər şəhəri hərəkətdə saxlayırlar, amma onların öz həyatları dayanmadan aşınır. Qadınlar evdə, işdə, küçədə bu nizamın görünməz dayaqlarını…